Lokalizacja: Strona główna >> Rasy typu mlecznego

Rasy typu mlecznego

Rasy typu mlecznego i kożuchowego
Owce typu mlecznego odznaczają się wąską, długą, niewełnioną głową z długimi małżowinami usznymi. Szyja długa i płaska. Tułów zwykle dość długi, wyraźnie rozszerzający się ku tyłowi (zwłaszcza u maciorek). Ożebrowanie płaskie, kłąb ostry, grzbiet wąski, zad spadzisty (dachowały), brzuch pojemny i doskonale rozwinięte wymię. Nogi wysokie, dobrze spionowane, przeważnie o cienkiej kości. Charakteryzują się słabym umięśnieniem i cienką skórą. W Polsce typ ten prezentuje owca fryzyjska. W okresie laktacji, trwającej do 250 dni, daje około 500 kg mleka (rekordy do 1200 kg) o wysokiej wartości odżywczej i przerobowej. Owce te odznaczają się bardzo dobrą plennością (około 200%) i wczesnością dojrzewania. W intensywnym chowie do rozpłodu nadają się zwierzęta w wieku 8-9 miesięcy. Cechy te predestynują te owce do dwustopniowych krzyżowań towarowych. Typ kożuchowy owiec charakteryzuje się drobną budową ciała, dobrze rozwiniętą, mocną i cienką skórą, delikatnym kośćcem oraz specyficznymi właściwościami okrywy włosowej. Jest to wełna mieszana, przy czym frakcja puchowa stanowić powinna ilościowo około 75%, a frakcja przewodnia około 25% okrywy. Użytkowość wełnista i mięsna tych owiec jest niska. Ten typ użytkowy reprezentują w Polsce wrzosówki i owce romanowskie. Wrzosówka hodowana dość licznie przed II wojną światową na terenach ówczesnej Polski południowowschodniej była owcą bardzo mało wymagającą pod względem paszowym i odporną na ostre warunki klimatyczne. Miała dwie podstawowe zalety: brak sezonowości rui, co pozwalało na uzyskiwanie dwu wykotów w ciągu roku od tej samej maciorki, i wysoką plenność (około 300%). Obecnie jest to, niestety, owca reliktowa.